door Thierry Sarasyn 20 juli 2020

Ducati V4 S Streetfighter vs Kawasaki Z H2: het doel en de middelen

De protagonisten in deze titanenstrijd zijn niet van de minste: 200 pk en 137 Nm voor de Kawasaki Z H2 en 208 pk en 123 Nm voor de Ducati Streetfighter V4S. Het doel om beresterke nakeds te bouwen was onmiskenbaar aanwezig bij beide fabrikanten. Maar wat zijn de middelen die ze aanwenden om deze motoren bruikbaar en efficiënt te maken?

Typisch of atypisch

Opmerkelijke vaststelling: ook al is koppel onlosmakelijk verbonden met cilinderinhoud, toch levert de 1103 cc zware Ducati 14 Nm minder dan de 998 cc Kawasaki. De Z H2 is geen gestripte versie van de Ninja H2 - Kawasaki's supersonische GT. De nieuwe naked mengt de Sugomi stijl van Kawa’s Z serie met de supercharged technologie. Ducati maakte eigenlijk gewoon een naakte versie van de V4 Panigale.

Dus doet het er in dit geval nauwelijks toe of je 200 of 208 pk aan boord hebt, maar wel hoe die vrijgegeven worden. Kawasaki doet dat de stijl die je van een vier-in-lijn mag verwachten. Lineair, vlot en gelijkmatig.

ook al is koppel onlosmakelijk verbonden met cilinderinhoud, toch levert de 1103 cc zware Ducati 14 Nm minder dan de 998 cc Kawasaki.



De Duc is dan weer geen typische V4. Want die zijn zo mogelijk nog meer lineair dan een vier in lijn. Door de ongelijke ontstekingsvolgorde van het blok, voelt de Streetfighter bijna aan als een twin. Het lijkt een poging van Ducati om zijn aanhang die jarenlang verzot gebleven is op tweecilinders, ook met de V4 tevreden te stellen. Er schuilt wat twin in, maar er zit door de ontstekingsvolgorde ook een link naar de crossplane blokken die Yamaha o.a. in zijn R1 gebruikt. Maar dan met een nòg sportiever kantje.

Geen typische V4, wel onmiskenbaar een Ducati.

Sportief en bruikbaar

De Kawasaki is ook wel sportief, maar dan op een manier die veel bruikbaarder is op de openbare weg. Dat wil zeggen dat je hem heel goed aanvoelt en weet wat je mag en niet mag doen. Het blok doet het ook uitstekend bij gematigde snelheden en is zo lineair dat je het bijna als elektrisch mag bestempelen. Altijd en overal is er kracht ter beschikking. Dat komt ook omdat een supercharger (of eenvoudiger: een compressor) niet werkt als een turbo, maar bij alle omwentelingssnelheden ondersteuning biedt - hij wordt immers door de nokkenas aangedreven.

Jongens wat gaat dit ding hard. Als je echt aan het gas gaat hangen, vliegt het voorwiel in de eerste drie versnellingen altijd de lucht in. Heerlijk is het dan ook om in volle acceleratie een tikje op de goed werkende quickshifter te geven en het voorwiel onder een blijvende acceleratie weer (even) naar het asfalt te brengen. Verrassend is ook dat de Z H2 ondanks zijn hoger gewicht toch bijzonder vlot te sturen en te beheersen is.

De Z H2 stuurt lichter dan je zou verwachten.

Sportmotor zonder kuip

Dat is anders bij de Italiaan. Ga je op het gas, dan gebeurt er in elk van de rij-modi iets wat je hersenen niet altijd kunnen vatten. Op een circuit voluit gaan met 200 pk is indrukwekkend. Doe je dat op de openbare weg, dan wordt het bijna surreëel. Zeker boven de kaap van 9.000 opm.

Op een circuit voluit gaan met 200 pk is indrukwekkend. Doe je dat op de openbare weg, dan wordt het bijna surreëel.


Ducati heeft vier rij-modi, maar de Race-modus is nauwelijks bruikbaar op de straat. Het blok is te brutaal, de semi-actieve Öhlins ophanging te hard. De Street instelling gelijkt vrij goed op de Sport modus en past beter bij gebruik op de openbare weg. Het blijft altijd wel uitkijken, want dit is duidelijk een pure sportmotor zonder kuip.

De Duc is sportiever. De Kawa gebruiksvriendelijker.

Verrassend speels

De Kawasaki oogt zwaarder - en dat is hij ook - maar hij is op de openbare weg gemakkelijker te gebruiken. De Z H2 heeft een verrassende speelsheid voor een motor met dit gewicht en vermogen.

De Z H2 moet je niet beoordelen op rondetijden, maar op de kick die hij je geeft.



Hem in absolute termen vergelijken met een pure sportieve naked moet als de Duc moet je niet doen. De Italiaan is één van die nakeds die ontworpen zijn om zo goed mogelijk te presteren op een circuit en ook op de weg aanvaardbaar rijden. De Z H2 moet je niet beoordelen op rondetijden, maar op de kick die hij je geeft. En eigenlijk is dat nog steeds de belangrijkste parameter. Omdat hij - in tegenstelling tot rondetijden - overal en altijd van belang is.

Powercruisen

De supercharged Kawasaki is een sportieve naked, maar met wat goede wil noem je dit ook een powercruiser. Een motor die je onder alle omstandigheden de keuze biedt tussen - ten minste - drie versnellingen en een verrassend ontspannen rijhouding biedt als je gewoon rechtop in het zadel blijft zitten. De goed werkende quickshifter dient hier niet om te 'shortshiften' om het voorwiel beneden te houden of om tijdswinst te boeken. Nee de quickshifter is op de openbare weg ook een tool om het comfort te verhogen. En daar is het vermogen niet opvallendst, maar wel het koppel en de lineaire krachtontwikkeling van het blok eens je aan een luttele 3.000 opm. rijdt.

Gooi daarbij het overzichtelijke dashboard en de romiger gasrespons dan op de Streetfighter en je ziet dat de Z H2 ook een ander gezicht kan tonen. Eentje dat voor de meest motorrijders vaker zal van pas komen dan de kwaliteiten aan 250 km per uur. Zowel de Road als de Sport modus zijn hier geschikt. En wie af en toe het voorwiel wat langer in de lucht wil houden, schakelt best over op de Rider modus. Opletten wel, want ook al is de Z lineair, het gaat soms wel heel hard vooruit. Dat voorwiel gaat snel hoger dan je denkt...

Geklutste eitjes

Rijden met de Streetfighter V4 S kun je best vergelijken met een rit op een wilde roller coaster. Het ene moment gaat het aan een gezapig tempo vooruit, een seconde later kleven je oogbollen tegen de achterkant van je schedel. Nog impressionanter dan de snelheid, is de ruk waarmee de V4 zich naar die top toe trekt. Opvallend is dat hij net zo hard remt als hij accelereert. De stopkracht is ronduit in-druk-wekkend. De Brembo Stylema remklauwen zijn in staat om je edele delen in twee geklutste eitjes te veranderen als je niet genoeg spankracht op je armen zet bij het remmen. Voor je het weet zit je aan 200 km per uur, maar... je staat nog sneller weer stil als de Brembo's aan het bijten zet. Inertie toont ons hier ook dat je 200 kg makkelijker afremt dan 238 kg.

De Brembo Stylema remklauwen zijn in staat om je edele delen in twee geklutste eitjes te veranderen als je niet genoeg spankracht op je armen zet bij het remmen.


Het is de verdienste van Ducati dat ze hun elektronica helemaal op punt hebben en er een vangnet van maken waarmee je de Duc helemaal op je wensen kunt afstemmen. Maar zelfs in de meest gezapige afstelling, blijft dit een raket waarop je niet alleen ervaring nodig hebt, maar bij voorkeur ook nog eens een circuit. Zonder de proef op de som te nemen mag je er zeker van zijn dat de V4 daar sneller is dan de Kawa.Echter, circuitpotentieel is bij een wegtest net zo belangrijk als een snorkelset in de woestijn.

Wat weegt door?

Op de openbare weg is de Kawasaki duidelijk de betere – want hij is beter te benutten en gemakkelijker te controleren. En hij is ook nog dik 5.000 euro goedkoper dan de Duc V4 S. De standaardversie zonder elektronisch gestuurde ophanging kost 19.990 euro en dat is 2.400 euro meer dan de Kawasaki. Wie met zijn verstand kiest, moet dus niet twijfelen. Omdat motorrijden ook nog een kwestie is van gevoel, persoonlijke voorkeur en geld, zal er zeker ook interesse blijven in de Ducati Streetfighter V4 S- temeer je er ook moeiteloos een circuitdag kunt mee meepikken.

Uit ervaring weten we dat er ook met de Kawasaki op een gesloten omloop te rijden valt. En uit deze vergelijking leren we dan weer dat hij vlot rijdt op Vlaamse wegen, zonder daarbij iets van zijn grandeur te verliezen. Het behoud van die wow-factor in combinatie met een grote gebruiksvriendelijkheid is niet alleen iets waarvoor Kawasaki zich op de borst mag kloppen, het is ook de reden waarom in deze wegtest de Z H2 zich de winnaar mag noemen.

Foto's: Mike Van Cleven

Bekijk hier de uitgebreide fotogalerij van deze vergelijkingstest

Reageren

Registreer of log in om te reageren


Community

Motornieuws TV» Archief